Halk takvimi Tarihlerini Biliyor muydunuz?
Takvimler yalnızca günleri saymaz; toplumların doğayla, üretimle ve zamanla kurduğu ilişkiyi de yansıtır. Anadolu’da yüzyıllar boyunca iki farklı zaman anlayışı yan yana var olmuştur: halk takvimi ve Rumi takvim.
Halk takvimi, Anadolu’da ve Türk kültüründe yüzyıllar boyunca kullanılan, doğa olaylarına, mevsimlere ve tarımsal döngülere dayalı resmî olmayan bir zaman anlayışıdır. Yazılı kuralları yoktur, gözlem, deneyim, gelenek ile oluşmuştur.
Halk Takviminin Temel Özellikleri
- Ay adı değil, mevsimsel dönemler esas alınır.
- Takvimden çok bir yaşam rehberi gibidir.
- Tarım, hayvancılık, denizcilik, halk inançlarıyla iç içedir.
- Bölgeden bölgeye küçük farklar gösterir.
| Aylar | Başlama Tarihi | Bitiş Tarihi |
| Karakış | 14 Aralık | 13 Ocak |
| Zemheri | 14 Ocak | 13 Şubat |
| Gücük | 14 Şubat | 13 Mart |
| Mart | 14 Mart | 13 Nisan |
| Abrul | 14 Nisan | 13 Mayıs |
| Mayıs | 14 Mayıs | 13 Haziran |
| Kiraz | 14 Haziran | 13 Temmuz |
| Orak | 14 Temmuz | 13 Ağustos |
| Ağustos | 14 Ağustos | 13 Eylül |
| İlk Güz | 14 Eylül | 13 Ekim |
| Orta Güz | 14 Ekim | 13 Kasım |
| Son Güz | 14 Kasım | 13 Aralık |
Halk Takvimi Ne İşe Yarar?
- Çiftçi ne zaman ekim yapacağını bilir.
- Çoban yaylaya ne zaman çıkacağını bilir.
- Balıkçı fırtınayı önceden tahmin eder.
- Halk hava durumunu okumayı öğrenir.
Halk Takviminin Günümüzdeki Önemi, Günümüzde resmî olarak kullanılmasa da halk takvimi:
- Kültürel mirasın bir parçasıdır.
- Atasözleri ve deyimlerde yaşamaya devam eder.
- Doğayla uyumlu yaşam anlayışını hatırlatır.

